.widget.ContactForm { display: none; }

Λέσχη Ανάγνωσης "Lettura di libri"

"Ανάγνωση βιβλίων"

Παρουσίαση βιβλίου "ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ" της Άννας Ραφαηλίδου

Υπό την αιγίδα του Ι.Ναού Αγ.Νικολάου Νεοχωρούδας με υπεύθυνο τον
κο Χρήστο Σαραμούρτση και σε συνεργασία με το ΔΟΠΠΑΩ του Δήμου Ωραιοκάστρου,
η Άννα Ραφαηλίδου θα παρουσιάσει το καινούριο της βιβλίο "ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ" την

ΚΥΡΙΑΚΗ 1 ΟΚΤΩΒΡΙΟΥ -18:30μμ- ΑΥΛΕΙΟΣ ΧΩΡΟΣ ΝΑΟΥ ΑΓ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΕΟΧΩΡΟΥΔΑΣ

"Η 1η Οκτωβρίου καθιερώθηκε με ψήφισμα το 1990 από τον Οργανισμό Ηνωμένων Εθνών
σαν "Παγκόσμια ημέρα για την Τρίτη Ηλικία" με σκοπό να αποτίσει φόρο τιμής στους
ηλικιωμένους αλλά και να επισημανθούν τα προβλήματα που αντιμετωπίζουν.
Ο όρος Τρίτη ηλικία αναφέρεται στον μη παραγωγικό πληθυσμό και είναι οικονομικός και
δημογραφικός κυρίως.
Στην εποχή μας υπάρχει αλματώδης αύξηση του αριθμού των ανθρώπων της τρίτης ηλικίας.
Ο μέσος όρος των ηλικιωμένων αυξάνεται εντυπωσιακά και έτσι μας επιτρέπεται να μιλάμε
και για τέταρτη ηλικία. Αν ορίσουμε Τρίτη ηλικία τα 65-80 έτη τότε η τέταρτη ηλικία
υπολογίζεται αυτή που αρχίζει από τα 80+ ή τα 85+ (oldest old)."
ΑΝΝΑ ΡΑΦΑΗΛΙΔΟΥ




"ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ"

         Άννα Ραφαηλίδου

"ΤΟ ΤΕΤΑΡΤΟ ΣΚΑΛΟΠΑΤΙ" είναι ένα εικονογραφημένο λεύκωμα και απευθύνεται σε άτομα της τρίτης ηλικίας.
Τέσσερις παίκτες του γκολφ, συναντώνται σε ένα θέρετρο διακοπών στη Κρήτη κατά τη διάρκεια ενός τουρνουά για ηλικιωμένους. Κοινή τους αγάπη το γκολφ αλλά καθώς προέρχονται από διαφορετικές χώρες και πολιτισμούς έχουν να πουν πολλά μεταξύ τους.
Οι χιουμοριστικές, εικονογραφημένες, σύντομες ιστορίες γύρω από τη ζωή και τις εμπειρίες των τεσσάρων φίλων, κάνουν αυτό το βιβλίο ιδανικό για τους ανθρώπους μεγαλύτερης ηλικίας οι οποίοι ψάχνουν για λογοτεχνία σε απλό και γλαφυρό ύφος με ποικιλία και εναλλαγή εικόνων.







Η Λέσχη Ανάγνωσης "Lettura di libri" εύχεται στην Άννα Ραφαηλίδου ΚΑΛΗ ΕΠΙΤΥΧΙΑ!





Lettura di libri

"Αλλαγή καιρού" ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΒΕΛΗΣ




"Αλλαγή καιρού"

Μπροστά σου μια καταπράσινη κινητικότητα 
τοπίου που αλλάζει δέρμα λόγω εποχής. 

Ο ουρανός σταχτής. Έχει χάσει τον ήλιο του 
αναζητεί τον ορίζοντά του, πού ν' ακουμπήσει.

Όλα υποβόσκουν ακόμη μες τη λάβρα του καλοκαιριού 
που εμψυχώνει τις φαλακρές πλευρές των λόφων.
Όλα βομβούν σε μια παντελή έλλειψη ισορροπίας. 

Αυτή είναι η γλώσσα των πουλιών 
ν' αφήνουν στον αέρα τα φωνήεντα των κραυγών τους. 
Αυτή η γλώσσα των δέντρων 
ν' αφήνουν νωχελικά τα κλαδιά τους στην ανάλαφρη παλίρροια της αύρας.

ΤΑΚΗΣ ΚΑΡΒΕΛΗΣ
(Από τη συλλογή "Αλλαγή Σκηνικού" εκδ. Στιγμή 1991)


Πηγή: http://www.andro.gr/empneusi/to-fthinoporo-ton-poiiton/






Lettura di libri

Φωνή απ' την θάλασσα - Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ




"Φωνή απ΄ την θάλασσα"

Βγάζει η θάλασσα κρυφή φωνή-
   φωνή που μπαίνει
μες στην καρδιά μας και την συγκινεί
   και την ευφραίνει.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
   ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Το ψάλλει με τη θεία της φωνή εκείνη,
όταν στους ώμους της απλώνει την γαλήνη
   σαν φόρεμά της ο καιρός ο θερινός.

Φέρνει μηνύματα εις ταις ψυχαίς δροσάτα
η μελωδία της. Τα περασμένα νειάτα
   θυμίζει χωρίς πίκρα και χωρίς καυμό.
Οι περισσότεροι έρωτες κρυφογελούνε,
αισθήματα λησμονημένα ξαναζούνε
   μες των κυμάτων τον γλυκό ανασασμό.

Τραγούδι τρυφερό η θάλασσα μας ψάλλει,
τραγούδι που έκαμαν τρεις ποιηταί μεγάλοι,
   ο ήλιος, ο αέρας και ο ουρανός.
Και συ κοιτάζεις την υγρή της πεδιάδα,
σαν βλέπεις την απέραντή της πρασινάδα,
   τον κόμπο της πούναι κοντά και τόσο μακρυνός,
γεμάτος με λουλούδια κίτρινα που σπέρνει
το φως σαν κηπουρός, χαρά σε παίρνει
   και σε μεθά, και σε υψώνει την καρδιά.
Κι αν ήσαι νέος, μες σταις φλέβες σου θα τρέξη
της θάλασσας ο πόθος, θα σε 'πη μια λέξι
το κύμα απ΄ τον έρωτά του, και θα βρέξη
   με μυστική του έρωτά σου μυρωδιά.


Κ. Π. ΚΑΒΑΦΗΣ (Από τα Αποκηρυγμένα, Ίκαρος 1983)




ΑΠΟΛΑΥΣΤΕ ΚΑΛΟΚΑΙΡΙΝΕΣ ΑΝΑΣΕΣ ΜΕ ΜΟΝΑΔΙΚΗ ΘΕΑ ΤΗ ΘΑΛΑΣΣΑ ΚΑΙ ΑΦΕΘΕΙΤΕ ΣΤΟ ΡΥΘΜΟ ΚΑΙ ΣΤΟΝ ΗΧΟ ΤΗΣ!



Lettura di libri (Ανάγνωση βιβλίων)

ΠΟΣΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΕΙΝΑΙ ΤΟ ΒΥΖΑΝΤΙΟ;

Πόσο ελληνικό είναι το Βυζάντιο;
Πόσο Βυζαντινοί οι Νεοέλληνες;

Συγγραφέας:  ΓΛΥΚΑΤΖΗ-ΑΡΒΕΛΕΡ ΕΛΕΝΗ
Εκδόσεις: Gutenberg


Το Βυζάντιο δέχτηκε και αφομοίωσε στοιχεία από πολλές παραδόσεις (αρμενικές, σλαβικές, ανατολικές ρωμαϊκές μεταξύ άλλων), αλλά εκείνο που χαρακτηρίζει την πολιτιστική του υπόσταση είναι η βάση πάνω στην οποία στηρίχθηκε και η ιστορική συνέχεια στην οποία εγγράφεται. Είναι αναμφισβήτητα πλέον γνωστό, και αυτό ασχέτως εθνικών σκοπιμοτήτων, ότι το βυζαντινό κράτος είναι η οργανική συνέχεια της Ρωμαϊκής Αυτοκρατορίας, ότι η τέχνη του χρωστά πολλά στο ελληνιστικό κατόρθωμα και στην ανατολική εμπειρία των χρόνων εκείνων, αλλά ως πολιτιστική συνέχεια (και όχι μόνο γλωσσική) εγγράφεται το Βυζάντιο μονάχα ως βίωμα του Ελληνισμού.




 Η Ελένη Γλύκατζη - Αρβελέρ γεννήθηκε το 1926.
 Σπούδασε στην Αθήνα και στο Παρίσι και
ειδικεύτηκε στη μελέτη του κόσμου της χριστιανικής Ανατολής, και ειδικότερα του κράτους και της κοινωνίας του Βυζαντίου. Μια σειρά εργασίες της πάνω στο Βυζάντιο την έκαναν γνωστή. Αναφέρουμε εδώ μονάχα μερικές: "Έρευνες για τη διοίκηση της Βυζαντινής αυτοκρατορίας τον ένατο - δέκατο αιώνα" (1960), "Το Βυζάντιο και η θάλασσα" (1966), "Μελέτες για τη διοικητική και κοινωνική διάρθρωση του Βυζαντίου" (1971), "Βυζάντιο, η χώρα και τα εδάφη" (1976), κ.λπ. Έλαβε μέρος σε διάφορα παγκόσμια συνέδρια ιστορίας και προσκλήθηκε για διαλέξεις στα μεγαλύτερα πανεπιστήμια του κόσμου ενώ έχει τιμηθεί με πολλές διακρίσεις. Το 1967 έγινε η πρώτη γυναίκα πρόεδρος του τμήματος Ιστορίας στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης και το 1976 εκλέχτηκε Πρύτανης στο Πανεπιστήμιο της Σορβόνης (η πρώτη γυναίκα να τιμηθεί με μια τέτοια θέση στα 700 χρόνια παράδοσης του Πανεπιστημίου). Έχει διατελέσει, μεταξύ άλλων, Πρύτανης του Ευρωπαϊκού Πανεπιστημίου, Πρόεδρος του Πανεπιστημίου του Παρισίων και του Κέντρου Τέχνης και Πολιτισμού Ζωρζ Πομπιντού-Μπομπούρ. Είναι αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών και είναι επίτιμη πρόεδρος του Ευρωπαϊκού Πολιτιστικού Κέντρου των Δελφών. Θεωρείται μια απ τις πλέον εξέχουσες πανεπιστημιακές και πνευματικές προσωπικότητες του τόπου μας που τιμούν πραγματικά την πατρίδα μας στο εξωτερικό.






Lettura di libri

Στη συνάντηση με τον ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΣΤΑΜΟΥΛΗ!

Στη συνάντησή μας με τον Χρυσόστομο Σταμούλη για το βιβλίο του
"ΤΙ ΓΥΡΕΥΕΙ Η ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ;"
Μέσα σε ευχάριστο και φιλικό κλίμα συζητήσαμε με τον καθηγητή Θεολογίας του ΑΠΘ κο Χρυσόστομο Σταμούλη για τη θέση και το ρόλο της Εκκλησίας στο Κράτος, στην Πολιτική, στο Δημόσιο χώρο, στην Κοινωνία, στον Άνθρωπο...
Ακόμα είχαμε την ευχάριστη έκπληξη να είναι μαζί μας και ο κος Λογοθέτης Κωνσταντίνος, δικηγόρος και παρουσιαστής στην εκπομπή "Σημεία των Καιρών" του καναλιού 4Ε!
Γιατί όλοι χωράμε και όλους μας χωράει η Εκκλησία μας!










Lettura di libri

Συνάντηση της Λέσχης μας με τον ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΣΤΑΜΟΥΛΗ

Η Λέσχη μας, την ΠΑΡΑΣΚΕΥΗ 26 ΜΑΙΟΥ και ώρα 7.30μμ στην ΑΙΘΟΥΣΑ του
Ι. Ναού Αγ. Νικολάου Νεοχωρούδας, θα φιλοξενήσει τον Καθηγητή της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας στο Τμήμα Θεολογίας του ΑΠΘ και συγγραφέα ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟ ΣΤΑΜΟΥΛΗ  και θα συζητήσει για το βιβλίο του:

"ΤΙ ΓΥΡΕΥΕΙ Η ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ;"

"Το θέμα της θέσης και του ρόλου της θρησκείας στον δημόσιο χώρο ...
... ο ρόλος της ορθοδοξίας  στην δημόσια πλατεία."



"Η αληθινή Εκκλησία είναι εκείνος ο οίκος, που ως άλλη κιβωτός χωρά τα αχώρετα." 









Lettura di libri

"Ποτέ πριν..." Δεπούντης Ιάσων

Αποτέλεσμα εικόνας για paintings of charches bell 





«Ποτέ πριν…» 

«Ποτέ πριν δεν ακούστηκαν οι θείες καμπάνες να χτυπούν
γι’ αυτούς που λείπουν.
Ποτέ πριν δεν άναψαν οι γιορτινές λαμπάδες της Λαμπρής,
γι’ αυτούς που για πάντα λείπουν.
Ποτέ πριν, σαν απόψε, δεν κατεπόθη ο θάνατος εις νείκος,
γι’ αυτούς που λείπουν, αποδημητές, στη χώρα του πολέμου!
Ποτέ πριν!.. Αυτοί την αρμονία δίνουν στις καμπάνες.
Ανάβουν τις λαμπάδες της Λαμπρής. Νικούν το θάνατο
με την αιωνιότητά τους!

Κάθονται στο τραπέζι του δείπνου μας, θλιμμένοι,
σαν ανάμνηση από τόσα χώματα πλημμυρισμένα.
Ωραίοι σαν το θαύμα του Ευαγγελίου.
Σα μια κραυγή χαράς
Χριστός Ανέστη!

Κι αυτές οι θείες καμπάνες
είναι τα λόγια τους.
Κι αυτές οι κόκκινες λαμπάδες
είναι το βλέμμα τους.
Κι αυτή η λεπτή κλωστή στα δάχτυλά τους
είναι η ζωή μας. Όλοι, νεκροί και ζωντανοί,
γύρω στο γιορτινό τραπέζι της Λαμπρής.

Στην κεφαλή του τραπεζιού
ο Αναστάς Χριστός!»


ΔΕΠΟΥΝΤΗΣ ΙΑΣΩΝ

Πηγή 


ΚΑΛΗ ΑΝΑΣΤΑΣΗ & ΚΑΛΟ ΠΑΣΧΑ!
 


Lettura di libri

Τι γυρεύει η αλεπού στο παζάρι;

ΤΙ ΓΥΡΕΥΕΙ Η ΑΛΕΠΟΥ ΣΤΟ ΠΑΖΑΡΙ;

Συγγραφέας: Χρυσόστομος Σταμούλης
Εκδόσεις: Αρμός




O έρωτας βάζει δύσκολα στην Εκκλησία. Έβαζε στο παρελθόν, το κάνει και σήμερα. Παντού και πάντα εχθροί. Η συγκρότηση του εαυτού απαιτεί το γκρέμισμα του άλλου, του απέναντι, ο οποίος δεν είναι εγώ. Την εξαφάνιση της οποιασδήποτε ετερότητας. Αυτοί που θέλουν να καταλάβουν θα καταλάβουν, τους άλλους θα τους ξεπεράσει η εποχή. Και είναι αυτή η ζωή που δίνει νόημα στην ευστοχία, αλλά και δικαίωμα στην αστοχία. Η αληθινή Εκκλησία είναι εκείνος ο οίκος, που ως άλλη κιβωτός χωρά τα αχώρετα.







Ο Χρυσόστομος Σταμούλης γεννήθηκε το 1964 
στην Άφυτo Χαλκιδικής. Είναι παντρεμένος με τη μουσικοπαιδαγωγό Ιωσηφίνα Κατωφλίδου και έχει δύο παιδιά, τον Αθανάσιο και την Αλεξάνδρα.Σπούδασε θεολογία στα πανεπιστήμια της Θεσσαλονίκης, του
Βελιγραδίου και του Durham Αγγλίας. 

Το 1989 αναγορεύτηκε διδάκτορας Θεολογίας στο Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. Σήμερα είναι καθηγητής και πρόεδρος στο Τμήμα Θεολογίας του Α.Π.Θ. όπου διδάσκει τα μαθήματα της Δογματικής και Συμβολικής Θεολογίας και της Φιλόκαλης Αισθητικής της Ορθοδοξίας. Έχει διδάξει ως επισκέπτης καθηγητής στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου της Lund (Σουηδία 1999/2000) και στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου 
του Balamand (Λίβανος 2007/2008).
Έχει συγγράψει σειρά βιβλίων και άρθρων. Ανάμεσά τους:
Θεοτόκος και ορθόδοξο δόγμα. Σπουδή στη διδασκαλία του αγίου
Κυρίλλου Αλεξανδρείας, εκδ. «Το Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 1996,
2003∙ Περί φωτός. Προσωπικές ή φυσικές ενέργειες; Συμβολή στη
σύγχρονη περί Αγίας Τριάδος προβληματική στον Ορθόδοξο χώρο, εκδ.
«Το Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 1999, 2007∙ Φύση και αγάπη και άλλα
μελετήματα, εκδ. «Το Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 1999, 2007∙ Άσκηση
αυτοσυνειδησίας. Μελετήματα δογματικής θεολογίας, εκδ. «Το
Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 2004∙ Κυρίλλου Αλεξανδρείας Κατά
Ανθρωπομορφιτών (με πρόλογο του Μακαριστού Πατριάρχη
Αλεξανδρείας Παρθενίου), εκδ. «Το Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 1993•
Κυρίλλου Αλεξανδρείας Περί της Ενανθρωπήσεως του Μονογενούς, εκδ.
«Το Παλίμψηστον», Θεσσαλονίκη 1998, 2000∙ Κάλλος το άγιον. 

Προλεγόμενα στη φιλόκαλη αισθητική της Ορθοδοξίας, εκδ. Ακρίτας,
Αθήνα 2004, 2005, 2008∙ Η γυναίκα του Λωτ και η σύγχρονη θεολογία,
εκδ. Ίνδικτος, Αθήνα 2008∙ Έρωτας και θάνατος. Δοκιμή για έναν
πολιτισμό της σάρκωσης, εκδ. Ακρίτας, Αθήνα 2009∙ Frumuseţea
sfinţeniei. Prolegomene la o estetică filocalică a Ortodoxiei (cu
binecuvântarea Preafericitului Părinte Daniel, Patriarhul Bisericii
Ortodoxe Române), trad. N. Deciu, Editura Basilica, Bucureşti, 2011, σ.
137-144∙ Ώσπερ ξένος και αλήτης Ή Σάρκωση: η μετανάστευση της
αγάπης, εκδ. Ακρίτας, Αθήνα 2011. Μελέτες του έχουν δημοσιευθεί
επίσης στα αγγλικά, γαλλικά, ιταλικά, γερμανικά, σερβικά, ρουμανικά
και ρωσικά. Έκανε μουσικές σπουδές στο Μακεδονικό και στο Κρατικό
Ωδείο Θεσσαλονίκης.
Από το 1991 διευθύνει τη Χορωδία και την ορχήστρα Νέων Άγιος
Ιωάννης ο Χρυσόστομος Θεσσαλονίκης. Συνεργάστηκε με σπουδαίους 

συνθέτες, διευθυντές ορχηστρών και τραγουδιστές της Ελλάδας και του εξωτερικού.
Στο χώρο της σύνθεσης εισέρχεται το 1998 παρουσιάζοντας την
πρώτη του δισκογραφική εργασία με τίτλο Λιταία πύλη. Ακολούθησαν:
2000 Μάνα μου και Παναγία, συμμετοχή με το τραγούδι Θάλασσα∙ 2004
Και τα μάτια τους στάζουν Καππαδοκία, Soundtrack του ομώνυμου
Ντοκιμαντέρ του Γιάννη Παπακαρμέζη∙ 2007 Μεταμόρφωσις, δεκαεπτά
ορχηστρικά θέματα και δύο τραγούδια, που γράφτηκαν για το
Ντοκιμαντέρ Τα Βήματα του Αποστόλου Παύλου στην Ελλάδα∙ 2007 Το
τραγούδι του Ερωδιού, Soundtrack του Ντοκιμαντέρ του Γιάννη
Παπακαρμέζη, Πρέσπες. Ο τόπος της εύλαλης σιωπής∙ 2009 Καλά το
λεν΄ για το φεγγάρι, συμμετοχή με το τραγούδι Γυναίκα της απόγνωσης.











Lettura di libri

Η Άννα Ραφαηλίδου, μέλος της λέσχης μας, έγραψε για το βιβλίο μας "Ταξιδεύοντας Ιαπωνία - Κίνα" Νίκος Καζαντζάκης


ΝΙΚΟΥ ΚΑΙ ΕΛΕΝΗΣ ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ
ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ: ΙΑΠΩΝΙΑ – ΚΙΝΑ
Το βιβλίο που κυκλοφορεί σήμερα , όπως όλα τα βιβλία του συγγραφέα, είναι των εκδόσεων ΚΑΖΑΝΤΖΑΚΗ , με ημερομηνία έκδοσης 2006. Τις εκδόσεις είχε αναλάβει η σύζυγός του Ελένη και μετέπειτα ο θετός γιός της Πάτροκλος Σταύρου (εκδότης- επιμελητής)
Το  1938 από τον «Πυρσό» εκδόθηκε το πρώτο μέρος του βιβλίου   που είναι η αυθεντική προσωπική γραφή του συγγραφέα . Αργότερα προσαρτήθηκαν  στο βιβλίο από τη σύζυγο και τον εκδότη επί πλέον  τμήματα  σχετικά με τις παραπάνω χώρες  .
Είναι ένα ιστορικό-λογοτεχνικό δημιούργημα , θα μπορούσε να πει κάποιος και όχι ταξιδιωτικός οδηγός  .
Το βιβλίο που κυκλοφορεί σήμερα χωρίζεται σε τρία μέρη. Στο πρώτο μέρος είναι το ταξίδι που έκανε μόνος του ο Καζαντζάκης το 1935. Στο δεύτερο μέρος είναι τα κείμενα από τις εμπειρίες του από το δεύτερο ταξίδι του στα ίδια μέρη που δεν μπόρεσε λόγω θανάτου του να εκδώσει. Στο τρίτο μέρος , αναφέρεται με διάφορα κείμενα ο επιμελητής της έκδοσης   ο Πάτροκλος Σταύρου:
Στο πρώτο μέρος
Το  1935 ο Νίκος Καζαντζάκης ταξιδεύει μόνος του στην Ιαπωνία και στην Κίνα για πρώτη φορά, ως δημοσιογράφος απεσταλμένος της αθηναϊκής εφημερίδας Ακρόπολις.
Το μέρος αυτό με τις 235 σελίδες του είναι γραμμένο στη δημοτική γλώσσα αλλά με γραμματική της εποχής , με κόμματα, στίξεις κλπ.  Είναι γραμμένο στο χαρακτηριστικό ύφος του Καζαντζάκη  και της ποιοτικής γραφής του . Η περιγραφική του δεινότητα είναι δεδομένη όπως και η έμφαση στις λεπτομέρειες. Για παράδειγμα όταν περιγράφει ένα άνθος νομίζεις όχι μόνο ότι το βλέπεις αλλά και ότι το μυρίζεσαι . Η ζωντάνια της περιγραφής επεκτείνεται σε πρόσωπα, τοπία , ναούς, μουσικές, φαγητά. Όταν λέει για την αποφορά και την δυσοσμία που επικρατεί σε ένα χωριό που επισκέπτεται, νομίζεις ότι ζεις κι εσύ μαζί τους τις στιγμές , βλέπεις, μυρίζεις, αηδιάζεις.
Συναρπαστικός καρπός του ταξιδιού του  ως δημοσιογράφου  είναι η αυθεντική συγγραφή του Καζαντζάκη  όπου  γράφει με πάθος και κατανόηση για τις εμπειρίες του στο Χονγκ-Κονγκ, στο Κόμπε, στο Τόκυο, στο Κυότο, στο Πεκίνο , στη Σαγκάη και αλλού .


  • Η φτώχια και η εξαθλίωση της Κίνας στη δεκαετία τού ’30
  • η απειλή τής Ιαπωνίας, που αρματώνεται για πόλεμο
  • το χρώμα, η μουσική, η αρχιτεκτονική, το θέατρο και η λογοτεχνία των δυο μεγάλων εθνών
        όλα   ζωντανεύουν ανάγλυφα, μέσα από τις λέξεις τού Καζαντζάκη
Συγκεκριμένα στο έργο του αυτό αναφέρονται
  • Αποσπάσματα από Φιλοσόφους, καθοδηγητές θρησκειών, ποιητές
  • Αντιλήψεις και δοξασίες των κατοίκων όσον αφορά την κοινωνική και θρησκευτική τους ζωή και τις προλήψεις τους
  • Περιγράφονται ενδυματολογικά χαρακτηριστικά και σωματότυποι, προτιμήσεις στο φαγητό, την διασκέδαση
  • Γίνονται διαπιστώσεις για το μέλλον των χωρών που επισκέπτεται που πολλές έχουν επιβεβαιωθεί στις μέρες μας
Η εικόνα που αποδίδεται από το σύγγραμμα είναι συνολική: όχι μόνο βλέπεις αλλά κα αφουγκράζεσαι, μαθαίνεις, χαίρεσαι , αποστρέφεσαι.
Περιγράφει ο συγγραφέας τα συναισθήματά του και τα μεταδίδει άμεσα στον αναγνώστη.
Δεν είναι ένας απλός ευχάριστος στην ανάγνωση ταξιδιωτικός οδηγός που τον διάβασες απνευστί και τον ευχαριστήθηκες. Πολλά σημεία πρέπει να τα ξαναδιαβάσεις μια και δυο φορές για να εμπεδώσεις το νόημα . Πρέπει να σταθείς σε κάθε φράση, σε κάθε ενότητα, να σκεφτείς, να κριτικάρεις κι εσύ και συγχρόνως να ενημερωθείς για ιστορικά- πολιτιστικά- θρησκευτικά- κοινωνικά γεγονότα και μετά να προχωρήσεις παραπέρα. Γι’ αυτό και η ανάγνωση δεν γίνεται «εν μια νυκτί» αλλά με στάσεις , με διακοπές. Έτσι και η ανταπόδοση που λαμβάνει ο αναγνώστης είναι και η ανάλογη.
Στο τέλος σου μένει μια πικρία και μια ευφορία συγχρόνως γιατί όχι μόνο έμαθες αλλά και αισθάνθηκες ότι συμμετείχες μαζί με τον συγγραφέα στα δρώμενα άλλοτε αγανακτώντας, άλλοτε χαμογελώντας μετά από μια συναναστροφή με «ιδιαίτερους» ανθρώπους.
Ο Καζαντζάκης δεν ήταν ο συγγραφέας που επισκέπτεται σαν απλός ταξιδιώτης έναν τόπο και που τον περιγράφει επιφανειακά , προσπερνώντας για κάτι άλλο.
Έκανε επισκέψεις σε απομακρυσμένα χωριά, σε υποβαθμισμένα μέρη, επικίνδυνα καταγώγια  κα μπήκε σε σπίτια διαφορετικά, συνάντησε ανθρώπους στην απόλυτη φτώχεια  . Από την άλλη λόγω των γνωριμιών του συνάντησε και ανθρώπους του πνεύματος και της οικονομικής ελίτ.
Φαίνεται ο συγγραφέας πως πήγε αρκετά ενημερωμένος και διαβασμένος σχετικά. Σε μερικά σημεία η μεταφορά γνώσεων από την μελέτη αυτή στο κείμενο  είναι εμφανής.
Εξ άλλου η παραμονή του στις χώρες που επισκέφτηκε δεν ήταν πολυετής για να συμπεριλάβει στο βιβλίο του όλες τις παραμέτρους .
Εκτός των άλλων ο συγγραφέας
  • Ασκεί κριτική για την κοινωνική ζωή και την ιστορία των λαών
  • Κάνει ρεπορτάζ σαν δημοσιογράφος σε εργοστάσια
  • Φιλοσοφεί και κριτικάρει προσωπικά ιδιαίτερες προσωπικότητες
  • Στέκεται σε εικόνες και τοποθεσίες χαρακτηριστικές των επιλεγμένων τόπων που επισκέπτεται και τους αναδεικνύει, όντας καλά προετοιμασμένος και ενήμερος εκ των προτέρων για το τι θα συναντήσει
Στο κείμενο μερικές εικόνες και αναφορές ίσως πλατειάζουν και στενοχωρούν τον αναγνώστη ευτυχώς όμως ακόμη και έτσι αυτός ωφελείται από  τις γνώσεις που αποκομίζει. Χωρίς αυτές θα έβλεπε διαφορετικά μια κατάσταση.
Ακόμη διαβάζοντας μαθαίνουμε αρκετά για το άτομο του συγγραφέα, τις προτιμήσεις του, τις ιδιοτροπίες , τις ευαισθησίες του. Παρ’ όλο ότι του αρέσει να απομονώνεται συχνά στον εαυτό του, δεν παύει να είναι κοινωνικός, να κάνει φίλους, να συμμετέχει σε δείπνα, να βλέπει θεατρικές παραστάσεις, να συζητά με περαστικούς. Η βοήθεια διαφόρων ατόμων στο ταξίδι αυτό – και σε αρκετά άλλα που έκανε- ήταν καθοριστική για να μπορέσει να ανταπεξέλθει ώστε να έχει επιτυχημένη έκβαση. Ίσως ο υποψιασμένος αναγνώστης να σκεφτεί ότι ο Καζαντζάκης βοηθήθηκε γιατί από νωρίς ήταν επίλεκτο μέλος της μασονικής στοάς – χωρίς να θέλουμε να πάρουμε θέση και να βγάλουμε σύντομα συμπεράσματα.
Πως θα ήταν αν έγραφε αυτό το βιβλίο σήμερα ο συγγραφέας?
Δεν νομίζω ότι θα άλλαζε πολύ  εκτός από τις αλλαγές που φυσιολογικά δημιούργησε με το χρόνο ο πολιτισμός . Το βιβλίο όπως είπαμε  έχει φιλοσοφικό , ιστορικό , λογοτεχνικό περιεχόμενο πρωτευόντως και μετά περιγραφικό και ταξιδιωτικό. Τα νοήματα που πραγματεύεται είναι διαχρονικά, παρακινούν τον αναγνώστη να σκεφτεί και να φιλοσοφήσει  και εκεί είναι το όφελος της ανάγνωσης του βιβλίου αυτού.  


Στο δεύτερο μέρος
Γράφτηκε το 1958. Το ταξίδι αυτό του ζεύγους Καζαντζάκη στην Κίνα και την Ιαπωνία έγινε το 1957.
  • Έγινε στην κουμουνιστική Κίνα του Μάο . Το ζευγάρι είναι φίλοι του καθεστώτος και τους υποδέχονται με τιμές . Συναντούν πολλούς αξιωματούχους ακόμη και τον πρωθυπουργό με τον οποίο φωτογραφίζονται. Είναι ενθουσιασμένοι με τις αλλαγές που βλέπουν από το προ εικοσαετίας ταξίδι του Καζαντζάκη στα ίδια μέρη.
  • Στο δεύτερο αυτό μέρος παρατίθενται  από την Ελένη Καζαντζάκη – γιατί ο σύζυγός της έχει αποβιώσει- οι σύντομες σημειώσεις του Καζαντζάκη από τα μέρη που έχουν μαζί επισκεφθεί. Κάθε φορά ακολουθεί η επεξήγηση και  η σχετική περιγραφή από την Ελένη Καζαντζάκη. Η λογοτεχνική απόδοση συγκρινόμενη με το πρώτο μέρος του βιβλίου είναι φτωχή . Σε πολλά σημεία οι επιγραμματικές αναφορές θυμίζουν ταξιδιωτικό οδηγό. Σαν να βιάζεται η συγγραφέας να τελειώσει ένα έργο που της επιβλήθηκε. Προς το τέλος του δεύτερου μέρους παρατηρούμε ότι η γραφή είναι πιο άνετη και πιο ενδιαφέρουσα, μερικές φορές οι περιγραφές τοπίων και καταστάσεων αποδίδονται με  ζωντάνια.
  • Οι κοινωνικές σχέσεις του ζεύγους με εξέχουσες προσωπικότητες γίνονται ίσως και  για την προώθηση των συγγραμμάτων του συγγραφέα. Συχνή αναφορά γίνεται στα πολυτελή ξενοδοχεία που διαμένουν, τα γεύματα με υπουργούς, καθηγητές  κλπ
  • Παρατηρούν τις διαφορές από το  πρώτο ταξίδι στην Κίνα, πώς έχει αλλάξει την χώρα ο Μάο, πως ανακαινίζονται τα μνημεία … Μια αδιόρατη αίσθηση   αποστροφής προς τους φτωχούς ιδίως από την σύζυγο του Καζαντζάκη( ίσως μου δημιουργήθηκε εσφαλμένα…) από ειρωνικά σχόλια και  θαυμασμό σε οτιδήποτε πολυτελές και πλούσιο (παρ’ ότι κουμουνίστρια)
  • Μια εκτενής αναφορά 7-8 σελίδων στην ομιλία του Τσου Εν Λάι , λεπτομέρειες σε άσχετες εκδόσεις βιβλίων , κ.α. κουράζουν τον αναγνώστη
  • Ο θαυμασμός για τον Μάο , την κουμουνιστική Κίνα κλπ , οι κολακείες που απευθύνουν στους  κινέζους   οι οποίοι  και λόγω πολιτικής προπαγάνδας τους περιποιούν τιμές  είναι  αναφορές που έπρεπε να παραλειφθούν.  


Στο  ταξίδι αυτό επισκέφτηκαν πολύ περισσότερα μέρη ιδίως στην Κίνα και μερικά ταξίδια στην ενδοχώρα έγιναν αεροπορικώς


Επίμετρο 1961 από την Ελένη Καζαντζάκη
Τις εντυπώσεις της από το μετέπειτα ταξίδι της συνοδεία φιλικού ζευγαριού στην Ιαπωνία θέλησε να μεταφέρει εμβόλιμα στο βιβλίο η κ. Καζαντζάκη.
Ο λόγος των κειμένων και το όλο στήσιμο παραπέμπει  στη γραφή του συζύγου της.
Αναφέρει τις εμπειρίες και τις περιπέτειές της από τις σιντοϊκές τελετουργίες, από παραστάσεις κουκλοθέατρου και τελειώνει με μια συνέντευξη από τον ανατολιστή Γάλλο φίλο της, Herbert.
Περιέχει ενδιαφέρουσες εξειδικευμένες πληροφορίες αλλά πλατειάζει σε ορισμένα σημεία που αναφέρονται στο κουκλοθέατρο και τον σιντοϊσμό.
Ενημερωτικό σημείωμα εκδότη- επιμελητή
Το βιβλίο τελειώνει με το ενημερωτικό σημείωμα του εκδότη- επιμελητή και θετού γιού της Ελένης Καζαντζάκη Πάτροκλου Σταύρου.
Είναι ένα εκτεταμένο τμήμα εξήντα περίπου σελίδων στο οποίο διαβάζουμε αντίγραφα επιστολών του Καζαντζάκη (κυρίως) προς τα αγαπητά του πρόσωπα και ιδίως στον Πρεβελάκη . Οι επιστολές είναι σχετικές με τα ταξίδια του στην Κίνα και Ιαπωνία. Το τμήμα αυτό του βιβλίου δεν έχει λογοτεχνικό ενδιαφέρον αλλά είναι  πολύ κατατοπιστικό για την προσωπικότητα του συγγραφέα και την ιδιωτική του ζωή. Οι επιστολές περιέχουν πολλά στοιχεία που δόθηκαν ήδη στα κείμενα των συγγραφέων του βιβλίου αλλά δεν είναι κουραστικές αφού ξαναθυμάται ο αναγνώστης στιγμές από τα ταξίδια και μπορεί να βγάλει τα συμπεράσματά για το συνολικό έργο.
ΓΕΝΙΚΑ
Ένα βιβλίο με πολλές εικόνες, δύσκολο να θυμηθεί κανείς τόσα μέρη και ανθρώπους.
Γίνεται σύγκριση τοπίων και κοινωνικής ζωής κατά την διάρκεια μιας εικοσαετίας
Μαθαίνει ο αναγνώστης  πολλά ήθη και έθιμα και γενικά τον πολιτισμό των δύο χωρών Κίνας και Ιαπωνίας
Τα κείμενα διανθίζονται από στίχους και ποιήματα παλιών και νέων εγχώριων ποιητών
Εκτός του πρώτου μέρους που είναι και γύρω στις 230 σελίδες και είναι το αυθεντικό σύγγραμμα του Ν. Καζαντζάκη τα άλλα μέρη είναι εμβόλιμα . Δίνεται η εντύπωση ότι προσπαθούν να εμπλουτίσουν το βιβλίο με όσα θα ήθελε ο εκλιπών συγγραφέας να προσθέσει. Εντύπωση προκαλεί η συγγραφέας που επιγράφει το έργο της ως Ελένη Νίκου Καζαντζάκη .


Άννα Ραφαηλίδου





  

Lettura di libri

Άνοιξη στην Κίνα!




"Ο Βάγκ-Άν-Χή τώρα και χίλια χρόνια τραγουδούσε στην Κίνα:
Μεσάνυχτα. Όλα κοιμούνται στο σπίτι, - κι η κλεψύδρα ακόμα σταμάτησε. - Μα δεν μπορώ να κοιμηθώ, - γιατί τα τρέμουλα ανοιξιάτικα λουλούδια, - που το φεγγάρι ρίχνει τον ίσκιο τους στον τοίχο, - είναι περισσότερο απ' ό,τι μπορεί να βαστάξει ο άνθρωπος ωραία.
Όμοια κι εγώ στην ανοιξιάτικη τούτη νύχτα δεν μπορώ να κοιμηθώ. Όχι γιατί τα λουλούδια όξω στο φεγγάρι είναι αβάσταχτα ωραία, παρά γιατί τα μάτια μου σήμερα είδαν το θάμα: την απόλυτη ομορφιά ν' ανεβαίνει από τα χώματα, ν' ανθίζει, να λάμπει μια στιγμή στον ήλιο σαν αθάνατη και να ξαναπέφτει πάλι στα χώματα."

Νίκος Καζαντζάκης "Ταξιδεύοντας Ιαπωνία - Κίνα" (Η Απαγορεμένη Πολιτεία) 1935






Lettura di libri

"Ταξιδεύοντας Ιαπωνία - Κίνα" Νίκος Καζαντζάκης




ΤΑΞΙΔΕΥΟΝΤΑΣ ΙΑΠΩΝΙΑ-ΚΙΝΑ

Συγγραφέας: Νίκος Καζαντζάκης
Εκδόσεις: Καζαντζάκης











Το 1935 ο Νίκος Καζαντζάκης ταξιδεύει στην Ιαπωνία και στην Κίνα για πρώτη φορά, ως δημοσιογράφος απεσταλμένος της αθηναικής εφημερίδας Ακρόπολις. Λογοτεχνικός και ιστορικός καρπός αυτού του ταξιδιού είναι το βιβλίο "Ταξιδεύοντας Ιαπωνία - Κίνα".
Το 1957 είναι το δεύτερο ταξίδι του οικουμενικού μας συγγραφέα στις δύο χώρες, αυτή τη φορά μαζί με τη σύντροφο και σύζυγό του Ελένη.
Στις 26 Οκτωβρίου 1957 κατά το ταξίδι της επιστροφής ο Νίκος Καζαντζάκης αφήνει την τελευταία του πνοή στο Φράιμπουργκ της Γερμανίας.
Η Ελένη Ν.Καζαντζάκη επιστρέφει μόνη στο σπίτι τους στην Αντίπολη της νότιας Γαλλίας. Γράφει πλέον εκείνη για το δεύτερο ταξίδι τους και χρησιμοποιεί τον τίτλο "Μετά είκοσι χρόνια", που ο ίδιος ο Καζαντζάκης είχε σκεφτεί να δώσει στη γραφή που δεν έκανε συμπληρώνοντας η ίδια: "που δεν πρόφτασε να γράψει ο Νίκος Καζαντζάκης" .Του μεγάλου αυτού συμπληρώματός της προτάσσει Επίλογο, με την ένδειξη τόπου και χρόνου: Αντίπολη 4 Ιανουαρίου 1958.
Το καλοκαίρι του 2006 στη νέα, εμπλουτισμένη έκδοση του βιβλίου παρατίθενται φωτογραφίες, Ενημερωτικό Σημείωμα του Εκδότη-Επιμελητή Δρος Πατρόκλου Σταύρου για τη συγγραφική και ανθρώπινη αυτή περιπέτεια και άλλες σημειώσεις του για την ιστορία και το περιεχόμενο του βιβλίου.



Κορυφαία μορφή της ελληνικής λογοτεχνίας ο Νίκος Καζαντζάκης! Γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης το 1883. Σπούδασε νομικές επιστήμες στο Πανεπιστήμιο της Αθήνας τις οποίες και συνέχισε στο Παρίσι ενώ γνώριζε την Γαλλική και την Ιταλική γλώσσα. Μελετητής της φιλοσοφίας του Νίτσε άρχισε να γράφει από την περίοδο που ήταν φοιτητής στο Παρίσι. Πολυγραφότατος ασχολήθηκε με όλα τα είδη της λογοτεχνίας και έκανε εκπληκτικές μεταφράσεις ξένων συγγραφέων.
Την περίοδο του Α΄ Παγκόσμιου Πολέμου ο Καζαντζάκης γνώρισε σε ένα λιγνιτωρυχείο στη Μάνη τον Αλέξη Ζορμπά, του περήφανου έλληνα που έγινε πρωταγωνιστής του διάσημου πλέον μυθιστορήματος του. Στη συνέχεια ταξίδεψε στη Γερμανία και την Ιταλία για να επιστρέψει στην Κρήτη πέντε χρόνια μετά. Κατά την περίοδο του ταξιδιού του ασπάζεται το βουδισμό και ξεκινά να γράφει την Οδύσσεια. Ένα έπος που περιλαμβάνει 24 ραψωδίες και που του πήρε 14 χρόνια για να το ολοκληρώσει. Η Οδύσσεια του Καζαντζάκη ξεκινά από εκεί που σταματά η Οδύσσεια του Ομήρου.
Σε αυτήν ξεδιπλώνει την κοσμοθεωρία του, ο Οδυσσέας του Καζαντζάκη δεν ελπίζει τίποτα, δεν φοβάται τίποτα, είναι ελεύθερος. Μετά την ολοκλήρωση αυτού του έργου ο συγγραφέας ταξίδεψε στη Γαλλία, την Κίνα, την Ιαπωνία και την Ισπανία.
Κατά τη διάρκεια του Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου γράφει το πασίγνωστο Ο Βίος και η Πολιτεία του Αλέξη Ζορμπά. Ακολούθησαν τα: Ο Χριστός ξανασταυρώνεται, Καπετάν Μιχάλης, Οι αδερφοφάδες, Αναφορά στο Γκρέκο, Χριστόφορος Κολόμβος.
Τα έργα του έχουν μεταφραστεί στις περισσότερες γλώσσες του κόσμου και έχουν γνωρίσει τεράστια επιτυχία. Είχε όμως και αρκετούς επικριτές. Χαρακτηριστικό είναι το ότι η Ορθόδοξη και η Καθολική εκκλησία είχαν ζητήσει τον διωγμό του.
Ο Νίκος Καζαντζάκης είχε διατελέσει υπουργός άνευ χαρτοφυλακίου και στην κυβέρνηση Σοφούλη και είχε διοριστεί Γενικός Γραμματέας του Μορφωτικού Συμβουλίου της Ουνέσκο στο Παρίσι.
Πέθανε στη Γερμανία το 1957. Ενταφιάστηκε στο Ηράκλειο Κρήτης και στον τάφο του υπάρχει χαραγμένη η φράση από την Οδύσσεια που τη θεωρούσε το σημαντικότερο έργο του:
"Δεν ελπίζω τίποτε, δεν φοβάμαι τίποτε, είμαι ελεύθερος".








Lettura di libri

Αποκριάτικο -Κώστας Καρυωτάκης




Αποκριάτικο              

Με ξέσκεπα τα στήθια, με κρυμμένα     
τα μάγουλα στη μάσκα, τριγυρίζουν      
οι βλάχες, οι κοντέσες και χαρίζουν       
ολούθε χαμογέλια ονειρεμένα.               

Πιερότοι κι αρλεκίνοι, μ' αναμμένα        
τα μάτια τους, τις γύμνιες αντικρίζουν    
και -απόκριση στα γέλια- πλημμυρίζουν
τη γλύκα πά' στα χείλια τα βαμμένα,      

τη γλύκα του φιλιού. Κάποιος ιππότης   
με μια που 'ναι ντυμένη σα δεσπότης    
-παράξενο ζευγάρι- σιργιανάει.             

 Κι ο διάολος μες στου ντόμινου τ' ατλάζι 
 φιλιά μ' έν' αγγελούδι σαν αλλάζει,  
ουρλιάζοντας τη μαύρη ουρά κουνάει.      



ΕΦΗΒΙΚΟΙ ΣΤΙΧΟΙ, 1913-1916, Αποκριάτικο  ΚΩΣΤΑΣ ΚΑΡΥΩΤΑΚΗΣ







Lettura di libri

Δε σ' αγαπώ - Πάμπλο Νερούδα


Δε σ' αγαπώ

Δε σ’ αγαπώ σαν να ‘σουν ρόδο αλατιού, τοπάζι,
σαΐτα από γαρούφαλα που τη φωτιά πληθαίνουν:
σ’ αγαπώ ως αγαπιούνται κάποια πράγματα σκούρα,
μυστικά, μέσ’ από την ψυχή και τον ίσκιο.

Σ’ αγαπώ καθώς κάποιο φυτό που δεν ανθίζει,
μα που μέσα του κρύβει το λουλουδόφως όλο,
και ζει απ’ τον έρωτά σου σκοτεινό στο κορμί μου
τ’ άρωμα που σφιγμένο μ’ ανέβηκε απ’ το χώμα.

Σ’ αγαπώ μη γνωρίζοντας πώς, από πού και πότε,
σ’ αγαπώ στα ίσια δίχως πρόβλημα ή περηφάνια:
σ’ αγαπώ έτσι γιατί δεν ξέρω μ’ άλλον τρόπο,

παρά μ’ ετούτον όπου δεν είμαι μήτε είσαι,
που το χέρι σου πάνω μου το νιώθω σαν δικό μου
που όταν κοιμάμαι κλείνουν και τα δικά σου μάτια.







Lettura di libri

Συναντήσεις της Λέσχης μας σε καινούριο χώρο!

Σε καινούριο χώρο πραγματοποίησε τη συνάντησή της η Λέσχη μας!

Σε ένα χώρο που δέχτηκε εγκάρδια να μας φιλοξενεί!

Σε ένα χώρο που μπόρεσαν να παρευρεθούν και να παρακολουθήσουν τη δραστηριότητα
 της Λέσχης μας και άλλοι Φιλαναγνώστες του τόπου μας!





























ΕΥΧΑΡΙΣΤΟΥΜΕ ΘΕΡΜΑ ΤΟΝ Ι.ΝΑΟ ΑΓ.ΝΙΚΟΛΑΟΥ ΝΕΟΧΩΡΟΥΔΑΣ ΓΙΑ 
ΤΟ ΧΩΡΟ ΤΗΣ ΦΙΛΟΞΕΝΙΑΣ ΠΟΥ ΜΑΣ ΠΡΟΣΦΕΡΕΙ!





Lettura di libri

-ΙΑΝΟΥΑΡΙΟΣ - Τάσος Λειβαδίτης






Ιανουάριος

Ένας καινούργιος χρόνος. Τί μας περιμένει; Τί θα μας φέρει;
Όνειρα, φιλοδοξίες, έρωτες, αινίγματα.
Κι ω φτωχά ημερολόγια που ύστερα από τόσες γιορτές
τελειώνετε τις μέρες σας μέσα σε ένα ρείθρο.




ΤΑΣΟΣ ΛΕΙΒΑΔΙΤΗΣ "Τα χειρόγραφα του Φθινοπώρου" (Γ) -1990







Lettura di libri

ΤΑ ΚΕΡΑΜΙΔΙΑ ΣΤΑΖΟΥΝ

Τα κεραμίδια στάζουν

Συγγραφέας: ΜΙΣΣΙΟΣ ΧΡΟΝΗΣ
Εκδόσεις: Γράμματα




 Τα κεραμίδια που στάζουν είναι η μόνιμη επωδός στις συζητήσεις των γυναικών του μαχαλά. Είναι όμως και ο συνδετικός κρίκος σε μια σειρά από διάπλοκες αφηγήσεις σε πρώτο πρόσωπο, που υφαίνουν τη νοσταλγία του τότε και την απόγνωση του σήμερα, κοιτάζοντας πάντα ένα μέλλον που ίσως και να μην είναι τόσο ζοφερό.
Γεμάτο τρυφερότητα, αισιοδοξία και χυμούς ζωής, το τρίτο βιβλίο του Χρόνη Μίσσιου είναι ένας μονόλογος για πολλές φωνές -φωνές των ανθρώπων που, σε πείσμα των πάντων, στέκονται όρθιοι.







 Ο Χρόνης Μίσσιος γεννήθηκε στην Καβάλα το 1930, από γονείς καπνεργάτες, και έζησε τα πρώτα παιδικά του χρόνια στα Ποταμούδια, μια γειτονιά γεμάτη πρόσφυγες, καπνεργάτες από τη Θάσο και παράνομους κομμουνιστές κυνηγημένους από τη δικτατορία του Μεταξά. Αυτή την περίοδο, η οικογένειά του καταφεύγει στη Θεσσαλονίκη και ο Μίσσιος δουλεύει μικροπωλητής, με κασελάκι, στο λιμάνι. Το σχολείο το σταμάτησε στη δεύτερη τάξη του δημοτικού. Από τα Γιαννιτσά, όπου τον στέλνει ο Ερυθρός Σταυρός μαζί με άλλα παιδιά για να γλιτώσουν από την πείνα της Κατοχής, περνάει στους αντάρτες. Με την απελευθέρωση επιστρέφει στη Θεσσαλονίκη και οργανώνεται στον Δημοκρατικό Στρατό Πόλεων. Το 1947 συλλαμβάνεται, βασανίζεται και καταδικάζεται σε θάνατο. Έζησε εννιά μήνες περιμένοντας κάθε πρωί να τον εκτελέσουν και γλίτωσε τον θάνατο χάρη σ'ένα τυχαίο γεγονός. Έκτοτε, μέχρι και τον Αύγουστο του 1973 (αμνηστία του Παπαδόπουλου) περνάει το μεγαλύτερο μέρος της ζωής του σε φυλακές και εξορίες, ως πολιτικός κρατούμενος (Μακρονήσι, Άι- Στράτης, Αβέρωφ, Κέρκυρα, Κορυδαλλός, κ.ά.) Εκεί μαθαίνει ανάγνωση και γραφή. Ένα "διάλειμμα" ελευθερίας, μεταξύ 1962 και 1967, τον βρίσκει στέλεχος της νεολαίας της ΕΔΑ, μέλος της πενταμελούς γραμματείας της Δ.Ν. Λαμπράκη και, στη συνέχεια, ιδρυτικό μέλος του ΠΑΜ. Το πρώτο του βιβλίο "Καλά, εσύ σκοτώθηκες νωρίς... " (Γράμματα, 1985) τον καθιέρωσε από τους πρώτους μήνες της κυκλοφορίας του ως συγγραφέα στη συνείδηση κριτικής και κοινού. Την ίδια ανταπόκριση βρήκε και το δεύτερο βιβλίο του "Χαμογέλα ρε, τι σου ζητάνε;" (Γράμματα, 1988). "Κοσμοκαλόγερος", σαν τους ήρωες ορισμένων από τα βιβλία του. Έφυγε από τη ζωή στα 82 του χρόνια. Άφησε την τελευταία του πνοή σε ιδιωτικό νοσηλευτήριο της Αθήνας, στις 20 Νοεμβρίου 2012, ενώ "πάλεψε" με τον καρκίνο αρκετά χρόνια.






Lettura di libri